"زيارت اربعين نشانه مؤمن"

روز بيستم ماه صفر، روز اربعين  و به قول شيخين( شيخ مفيد و شيخ طوسي) روز رجوع ِ اهل حرم امام حسين عليه السلام از شام به مدينه، و روز ورود جابربن عبدالله انصاري است به کربلا به جهت زيارت امام حسين عليه السلام و او اولين زائر آن حضرت است و زيارت آن حضرت دراين روز مستحب است. که به فرموده ي امام حسن عسکري عليه السلام از نشانه هاي مؤمن است.

یا مقلب القلوب و الابصار یا مدبرالیل و النهار

یا محول الحول و الاحوال حول حالنا الی احسن الحال

حلول سال نو و بهار پرطراوت را که نشانه قدرت لایزال الهی و تجدید حیات طبیعت می باشد

رابه تمامی عزیزان تبریک و تهنیت عرض نموده و سالی سرشار از برکت و معنویت

را ازدرگاه خداوند متعال و سبحان برای شماعزیزان مسئلت مینماییم

.

هنگام ظهور حضرت بقیة الله (عج) یاران و شیعیان آن جناب از گوشه  و کنار جهان نزد او اجتماع می کنند و به یاریش می شتابند. این اجتماع بزرگ به اذن خداوند بدون قرار قبلی و به صورت سریع و معجزه آسا انجام می شود و با صحنه ها و رویداد های هیجان انگیز و حیرت آوری همراه خواهد بود، چنان که در احادیث آمده است.

امام باقر (ع) فرمودند: نخستین کسی که با او بیعت کنید جبرئیل (ع) است. آنگاه سیصد و سیزده مرد بیعت می نمایند که هر یک از آنان پیش از آن هنگام در حال حرکت بوده و به ان حضرت خواهد پیوست و هر ان که در سفر نوبده از بستر خوابش مفقود خواهد شد.

این سخن امیرمومنان (ع) است که می فرمودند: آنان از خوابگاه های خود ناپدید می شوند. خداوند می فرماید: «فاسْتَبِقُوا الْخَيْرَاتِ ۚ أَيْنَ مَا تَكُونُوا يَأْتِ بِكُمُ اللَّـهُ جَمِيعًا¹» ؛ پس به کارهای نیک پیشی گیرید، هر کجا باشید خداوند همه ی شما را خواهد آورد. امام باقر (ع) فرمود: مقصود از کارهای نیک؛ ولایت است.

امام صادق (ع) فرمودند: هرگاه امام (ع) اذن یابد خداوند عزوجل را به اسم عبرانیش بخواند؛ سیصد و سیزده تن اصحاب او همچون ابرهای پاییزی پیاپی در کنارش فراهم آیند که ایشان پرچم داران هستند. برخی از آنان شبانه از بسترشان مفقود شوند و بامداد در مکه باشند و بعضی در روز بر ابر نشسته و حرکت می کنند. روای می گوید : از امام صادق (ع) پرسیدم فدایت شوم؛ کدامیک از این گروه ایمانش قوی تر است؟ فرمود: آن که روز بر ابر راه می پیماید و ایشان مفقود شوندگانند که در باره ی آنان این آیه نازل شده است: « أَيْنَ مَا تَكُونُوا يَأْتِ بِكُمُ اللَّـهُ جَمِيعًا²» ؛ هر کجا باشید خداوند همه ی شما را خواهد آورد.

در حدیثی طولانی از امام باقر (ع) آمده است: به خدا سوگند سیصد و سیزده مرد که پنجاه زن نیز همراه آنان هست؛ بدون قرار قبلی خواهند آمد و همچون ابرهای پاییزی پی در پی در مکه جمع می شوند. همین است که خداوند می فرماید: «أَيْنَ مَا تَكُونُوا يَأْتِ بِكُمُ اللَّـهُ جَمِيعًا ۚ  إِنَّ اللَّـهَ عَلَىٰ كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ³» پس به کارهای نیک پیشی گیرید، هر کجا باشید خداوند همه ی شما را خواهد آورد که البته خداوند بر هر چیزی تواناست⁴... .

امام کاظم (ع) نیز در تفسیر آیه فوق فرمودند: به خدا سوگند آن هنگام زمانی است که قائم ما بپاخیزد ، خداوند شیعیان ما را از تمامی شهر ها به سوی او جمع خواهد کرد⁵.

از امام جواد (ع) راجع به آیه کریمه آمده است: هر گاه این تعداد ( سیصد و سیزده تن) از اهل زمین برایش جمع گردند؛ خداوند امر او را آشکار خواهد نمود و چون عِقد (که ده هزار نفر است) برایش کامل شود به اذن خداوند قیام می کند و دشمنان را می کشد تا اینکه خداوند راضی و خشنود گردد⁶.

کیفیت اجتماع مردم در زمان ظهور به اجتماع مردمان در صحرای محشر شباهت دارد که قرآن کریم در موارد بسیاری از آن اجتماع عظیم یاد کرده است. از جمله آیات شریفه: « فکیف اذا جمعنا لیوم الریب فیه» ؛ پس چگونه خواهد بود هنگامی که آنان را برای روزی که تردیدی در آن نیست جمع کنیم. «إِلَى اللَّـهِ مَرْجِعُكُمْ جَمِيعًا⁷» بازگشت همه شما به سوی خداوند است.«قُلْ إِنَّ الْأَوَّلِينَ وَالْآخِرِينَ * لَمَجْمُوعُونَ إِلَىٰ مِيقَاتِ يَوْمٍ مَّعْلُومٍ⁸» بگو البته که اولین و آخرین، همگی به سوی وعده گاه روز معین گرداوری می شوند.

1- سوره بقره ،  آیه 148

2- سوره بقره ،  آیه 148

3- سوره بقره ،  آیه 148

4-  کتاب الغیة ، نعمانی ، 312 و 313

5- نفسیر عیاشی ، 1 ، 64

6- الاحتجاج ، 2 ، 249

7- سوره مائده ، آیه 48

8- سوره واقعه،آیات 49 و 50

ریاح غلام سیاه پوست و دوستی امیرالمومنین (ع)

بسم الله

السلام علیک یا علی ابن موسی الرضا(ع)

السلام علیک یا فاطمة المعصومه(س)

السلام علیک یا بقیة الله (عج)

میلاد امام رئوف ،هشتمین ستاره پرفروغ آسمان امامت و ولایت

برپيشگاه مقدس اقا امام زمان اواح و نا فدا

و همه عاشقان و شیفتگان امامت و ولایت وشما دوستان عزیز

مبارک باد.

مولای من ! یا امام رضا! 

سلام بر معصومه علیهاالسلام

سلام بر تو، بانوی آب ها و آیینه ها!
سلام بر تو، زیباترین مطلع غزل های عاشقی!
سلام بر نجابت دست ها و کرامت نگاه هایت! «اَلسَّلامُ عَلَیْکِ یا فاطمة معصومه»
با عشق به نام و ساحت معصومه
آمد لب بام غربت معصومه
دل را که ز مشهد الرضا می آید
اینک بپذیر، حضرت معصومه

در مدینه متولد شدی، اما شهرت، شهر دیگری است

در مدینه به دنیا آمدی؛ اما خانه تو شهر دیگری است؛ خانه تو آنجایی است که شما را با او می شناسند و او را با شما. تو فرزند موسایی علیه السلام و مادر این زمین؛ خواهر رضایی علیه السلام و همه کس این مردم؛ شفاخانه دلشان، قوت قلبشان، نشان راه و نور چشمانشان.
درست است که در مدینه به دنیا آمدی، اما شهر شما حالا مأمن اهل بیت جدتان شده و خانه هر مؤمنی که به آفتاب ایمان دارد؛ حتی اگر در پشت ابر باشد.
در کتاب خاطره جغرافیایی زمانه، این شهر، بی شما نامی ندارد؛ هر چند قدمتی به درازای قامت تاریخ باستان داشته باشد..